പിരിയാം പ്രിയേ


പിരിയാം പ്രിയേ നമുക്ക്
കാരണങ്ങൾ ചികയാതെ
പരസ്പരം പഴി ചാരാതെ
തെറ്റും ശരിയും വേർ തിരിക്കാതെ
സ്നേഹം തൂക്കി നോക്കാതെ
നഷ്ടങ്ങളുടെ കണക്കെടുക്കാതെ
മദ്ധ്യസ്ഥതരുടെ ഉപദേശങ്ങളില്ലാതെ
മിഴിയിണ നനയാതെ
സന്തോഷമില്ലാതെ
സന്താപമില്ലാതെ
നിർവികാരതയുടെ തോണി തുഴഞ്ഞിരു
ധ്രുവങ്ങളിലേക്കും യാത്രയാവാം

ചേലത്തുമ്പില്‍ ഉടക്കി നിന്ന
ഒരു പുഞ്ചിരി;
നനഞ്ഞ കണ്ണുകള്‍…
ചേലയുടെ നിറങ്ങളോടൊപ്പം
ഒരു യാത്രാമൊഴി കൂടി
വെളുപ്പില്‍ കുതിരുമ്പോള്‍
സ്നേഹം
ഈശ്വരന്‍ വഞ്ചിച്ച പതിവ്രതയായി
തുളസിയായി പുനര്‍ജ്ജനിയില്ലാതെ
മൂര്‍ച്ഛിക്കുന്നു.

ഞാന്‍ വീണ്ടും ഒറ്റയാവുന്നു.
:നന്ദിത


=======================



വേദനയുടെ ചാലുകള്‍ കീറി
മനസ്സിലൊഴുക്കിയ നീരത്രയും വലിച്ചെടുത്ത്‌
വിരിഞ്ഞൊരു താമരപ്പൂവ്‌;
തിരിച്ചറിവിന്റെ സന്തതി
മൂര്‍ച്ഛിച്ചു വീണ മാതാവിന്റെ കണ്ണുകളില്‍
മരണം.
പൊട്ടിച്ചിരിക്കുന്ന താമരപ്പൂവിന്‌
ജ്വാല പകരുന്ന സൂര്യന്‍,
ഇനി കത്തിയമരാനുള്ള ഊഴം
നമ്മുടെ മനസ്സുകള്‍ക്ക്‌.

ഒരിക്കല്‍ മരണം ജീവിതത്തോടു ചോദിച്ചു 

, നിന്നെ എല്ലാവരും ഒരുപാട് സ്നേഹിക്കാന്‍ എന്താണ് കാരണം ?

ജീവിതം പറഞ്ഞു ....

"നീ വേദനിപ്പിക്കുന്ന സത്യമാണ് .......

ഞാന്‍ മനോഹരമായൊരു കള്ളവും "

Which ways do I go?
Rise with the Sun;
Or sleep with the Moon?
Sleep by the day;
Rise by the night;
Or both interspersed?
Show me a fire
Where I can drop my thoughts
One by one;
And cook my heart
No guests.
The barbecue is strictly for me
Who knows
I might wake up with sunrise
The next morning

Nanditha(1992 Dec)

കൂട്ടുകാരൊരുക്കിയ പൂച്ചെണ്ടുകൾക്കും
അനിയന്റെ ആശംസകൾക്കും
അമ്മ വിളമ്പിയ പാൽ‍പായസത്തിനുമിടക്ക്
ഞാൻ തിരഞ്ഞത്
നിന്റെ തൂലികയ്ക്കുവേണ്ടിയായിരുന്നു
നീ വലിച്ചെറിഞ്ഞ നിന്റെ തൂലിക
ഒടുവിൽ പഴയ പുസ്തക കെട്ടുകൾക്കിടയ്ക്കുനിന്ന്
ഞാനാ തൂലിക കണ്ടെടുത്തപ്പോൾ
അതിന്റെ തുമ്പിലെ അഗ്നി കെട്ടുപോയിരുന്നു


(നന്ദിത -1988)

നന്ദി തിരുവോണമേ നന്ദി.. നീ വന്നുവല്ലേ...
അടി മണ്ണിടിഞ്ഞു കടയിളകി ചെരിഞ്ഞൊരു കുനുംതുമ്പയില്‍ .... ചെറു ചിരി വിടര്‍ത്തി നീ വന്നുവല്ലേ..

കവിത : എന്‍. എന്‍. കക്കാട് 

"      മരണം പാതി വെന്തിരിക്കുന്നു
      പാകമാകുന്നതും കാത്തു ,
      ഈ അടുപ്പിനു മുന്നില് നീ ഇനിയും  കാതിരിക്കുമെന്നോ ..... ?????   "

 

What is that crack on the face ?

A burrow ?

Rather a sneaky trench.

You call it a smile ?!

I know

That is amiability.

But why don’t your eyes keep quiet?

Discipline them

Or they get out of control

Why not tear them out ?

Throw them on the rocks

So that they would never sprout.

They are to die with this century.