ഇതു ശിശിരം, ഇലകളെല്ലാം പൊഴിയുന്നു,

ലോകത്ത് പ്രണയമെല്ലാം മരിച്ചുപോയി.

കാറ്റ് വേദന നിറഞ്ഞ കണ്ണീരോടെ വിങ്ങിക്കരയുന്നു.

എന്റെ ഹൃദയം ഇനി ഒരിക്കലും ഒരു വസന്തത്തിനു വേണ്ടി ക്കൊതിക്കയില്ല.

എന്റെ കണ്ണീരും ദുഃഖങളും, എല്ലാം വ്യഥാവിലായി.

ഹൃദയമില്ലാത്ത മനുഷ്യർ. അതാഗ്രഹികളും ദുഷ്ടൻ‌‌മാരും.

പ്രണയം മരിച്ചുപോയി.

ലോകം, അതിന്റെ അവസാനത്തിലെത്തി, പ്രത്യാശക്കു, അർത്ഥം നഷ്ടപ്പെട്ടു.

നഗരങ്ങൾ തുടച്ചുമാറ്റപ്പെടുന്നു, ബോംബുകൾ സംഗീതം സൃഷ്ടിക്കുന്നു.

പുൽത്തകിടികൾ മനുഷ്യന്റെ ചോരകൊണ്ട് ചെഞ്ചുവപ്പണിയുന്നു.

തെരുവുകളിൽ എല്ലാം‍ ജഡങൾ.

ഞാൻ മറ്റൊരു നിശ്ശബ്ദ പ്രാർത്ഥന മന്ത്രിക്കട്ടെ.

മനുഷ്യർ പാപികളാണ്; ദൈവെമേ, അവർ തെറ്റുചെയ്യുന്നു.

ഈ ലോകം അവസാനിച്ചു.